Delen     Populaire blogs     Volgende blog Ľ
Blog maken     Inloggen
_
_
Schilderpret
_
Home__Weblog__Prikbord__Foto's__Links__Gastenboek__Zoeken__Tip__Login
_

Welkom op mijn Weblog


Geschilderd in 2008



Mijn Profiel

ElisaHolland
Ik ben nu offline

• Mijn profiel
• Privť bericht sturen
• Als vriend toevoegen

Toevoegen als weblog vriend






Zoeken in Google
_



CategorieŽn Overzicht




Laatste Weblog artikelen

Missende titel van boek
15 november 2009 21:07

Bramen
15 november 2009 18:06

Reintje de Vos
06 juli 2009 23:16

Mijn Iraanse is weer thuis
18 april 2009 22:51

Mijn Iraanse gaat op stap
11 maart 2009 02:26




Fotoboeken


Bloemen (13)
_
Diversen (1)
_

Mensen en portretten (17)
_
Dieren (7)
_






Weblog Vrienden





Gastenboek berichten

Catharina48 van Joca's wandelwegen
22 januari 2012 10:10
_
Daar een speciaal artikel is gewijd aan m'n 4 jarig bestaan hier zag ik jou voorbij komen op een van m'n 1e schrijfsels en vraag je...hoe is het met je?

Catharina48 van Jocas-wandelwegen
07 mei 2010 18:38
_
Lang niets van je gehoord/gezien. hopelijk alles oke met je.

Wenny ( koken-kunst-kouten )
07 november 2009 11:22
_
Effe de groetjes. Alles goed met je ?




Watskeburt Op 50plusser.nl

Door Briesje om 14:00
_
Nieuwe Forum reactie geplaatst

Door Rosalina42 om 13:59
_
Nieuwe Forum reactie geplaatst

Door Rotomaori om 13:54
_
Nieuwe Forum reactie geplaatst

Door Rosalina42 om 13:54
_
Nieuwe Forum reactie geplaatst

Door lou45 om 13:54
_
Lou45 Online

Door aaltje om 13:52
_
Aaltje Online

Door tteun om 13:51
_
Nieuwe Reactie geplaatst

Door luzia om 13:50
_
Nieuwe Reactie geplaatst





_

Andere artikelen



Mijn broer




Mijn broertje was een knap knulletje met een zacht karakter en heel gevoelig. Hij was dol op voetballen en was meer buiten dan binnen. Hij had wel veel nachtmerries, als peutertje al. We merkten voor de rest niets aan hem. Hij kon beter leren dan wij (broer en twee zussen) Op de mulo haalde hij dan ook prachtige cijfers maar mijn ouders ontdekten toen wel dat hij wel heel erg perfectionistisch was. Voor een tekenopdracht zat hij tot diep in nacht te werken. Mijn moeder vond in die tijd ook vreemde tekeningen op zijn bureau. Griezelige tekeningen. Zelf was ik toen al getrouwd maar woonde toen nog dichtbij. Hij kwam vaak buurten maar zei nooit veel. Hij miste zijn broer en zussen wel.
Wij gingen naar Venezuela en na 3 jaar daar gewoond te hebben ging ik op bezoek bij mijn zus in Canada. Mijn ouders en mijn broer zouden er ook zijn. Daar heb ik echt duidelijk gezien dat het niet goed ging met hem.
Verontrust door wat ik had meegemaakt met hem ging ik naar mijn ouders en vertelde wat er gebeurd was. Volgens hen kwam het door de drank die hij ophad. Ik zei dat het psychisch was. Er zijn nog een aantal dingen gebeurd, het ergste was dat hij van 3 hoog het trapgat in is gesprongen in hun flat. Toen is er een opname gekomen op een psychiatrische afdeling. Daar kwam uit dat hij schizofreen was. Vanaf die tijd zakte hij er hoe langer hoe dieper in kreeg psychose na psychose.
Hij heeft in verschillende inrichtingen gezeten en heel wat medicijnen geslikt. Een gesprek was eigenlijk niet mogelijk. Hij sprak in symbolen. Mijn zus en ik wisten er nog het meeste uit te filteren. Pas sinds een jaar of 3 heeft hij medicijnen die goed werken voor hem. We hebben het kind en broer terug en kunnen hem begrijpen en hij begrijpt ons. Hij vertelt nu een mop, kan om een mop lachen en is soms ongelooflijk scherp van geest. Vergeet je echter 1 keer 's morgens zijn pillen te geven (wat mij overkwam) dan staat er tegen 18.00u plotseling een ander wezen voor je. Een paar zinnen die hij spreekt en zijn gedrag maken dat je hersens meteen alarm slaan en je denkt: 'Mijn hemel, welke pillen heb ik niet gegeven." Het is ongelooflijk dat pillen hersens zo in goede banen kunnen leiden.




Artikel links


Geplaatst op 08 maart 2008 02:51 en 1528 keer bekeken



Deel dit artikel via:





_
R
eacties van leden


Je reactie
Naam   Gast
Reactie   
  _
Captcha_Beveiligingsvraag

Welk dier is dit?
_





_
Benenalie  
08 mrt 2008 09:47
Hallo,

Het lijkt me heel moeilijk ....het aanvaarden dat hij zo is....er mee om kunnen gaan!!Ik ken wel iemand die manisch is......nou als hij zijn medicijnen vergeet is hij echt gevaarlijk!!
Wat fijn dat jullie hem als familie bergijpen en er mee om kunnen gaan!!

Fijn weekend...gr Alie

ElisaHolland  
08 mrt 2008 12:52
@benenali,
Weten hoe hij was en zien hoe hij nu is, dat doet pijn. Hij was met een jaar of 18 iemand die gerust met een marathon mee kon lopen. Wat een manisch/depressief persoon betreft.....dat kan heel verschillend zijn. De één gooit een enorme ruit in met een stoel als hij/zij manisch is (heb ik gezien) de ander gaat hele vreemde inkopen doen, weer een ander richt zich in zijn/haar waan op een radio of computer.

@Josefien,
Wij hoeven elkaar niets te vertellen. Het is een verdrietige rode draad die door je leven loopt en er komt heel veel onmacht bij kijken. Iemand zo te zien lijden, dat is heel erg. Ik denk dat jullie er toch vrede mee hebben. Psychoses zijn verschrikkelijk en er zijn maar weinig mensen die beseffen hóe erg. Jouw zus heeft nu vrede.


_





_
BertusH.1  
08 mrt 2008 17:36
Dag Elisa, helder verhaal, maar begrijp je gevoelens hieromtrent, maar goed dat er nu zulke goede medicijnen zijn, om het in goede banen te houden. Heb toen ik hulpverlener was veel temaken gehad met mensen met een psychose, niet makkelijk, daarom begrijp ik het wel, je blijft het gewoon jammer vinden..waarom mijn broer..ja en dan soms de emoties, Gr, bertus.






ElisaHolland  
08 mrt 2008 18:56
Je schrijft dat je veel te maken hebt gehad met mensen die een psychose hadden. Dan weet je ook dat je ze niet kunt bereiken, hun angsten niet kun wegnemen. Alles wat je zegt wordt op een andere manier vertaald. Zwaar beroep heb je gehad Bertus!


_





_
Wenny-m  
11 mrt 2008 17:46
Zie je hem regelmatig en kan je dat dan aan, of verschilt het per keer. Nooit zoiet mee hoeven maken, gelukkig en weet er dus niks van. Hoop, dat hij toch een beetje gelukkig is. Lieve groetjes eerst weer.

ElisaHolland  
11 mrt 2008 18:28
Bij mijn moeder komt hij een paar keer in de week. Voor haar is het nog het zwaarst. Zelf ga ik één keer in de twee weken naar hem toe om zijn kamer op orde te brengen en zijn bed te verschonen. We hebben een dekbed gekocht om het wat gezelliger te maken. Moeten we dus ook zelf wassen. In de zomer komt hij soms een week of twee naar mij toe op de camping. Dat is genieten voor hem.
Of we de situatie aankunnen? We moeten wel.
_





_
Linq.1  
24 jun 2008 05:18
Wat een ontroerend verhaal. En herkenbaar. Een oud collega van me had een stiefzoon- EN dcohter, met dezelfde diagnose. Het meisje leeft inmiddels niet meer.

ElisaHolland  
24 jun 2008 09:28
Twee kinderen met schizofrenie. Wat erg voor de ouders. Ik vind het toch wel de ernstigste psychische ziekte die er is.
Als de medicijnen het lichaam niet beschadigen dan is ook het zelfmoordrisico nog hoog.
groetjes Elisa
_





_
Dias.1  
18 sep 2008 11:53
Is het ook bekend waardoor schizofrenie ontstaat?
Door mijn hersenletsel (hypofysetumor) kan ik ook zomaar een afspraak canselen omdat ik op dat moment geen enrgie voor op kan brengen en heel veel meer vergelijkende voorvallen die ik herken bij schizofrenie. Groet Dias

ElisaHolland  
18 sep 2008 12:27
Eigenlijk weet men van de ziekte Schizofrenie nog weinig af.
Het heeft ook te maken met erfelijkheid (gevoelige zenuwen), milieu (denk aan godsdienst) en opvoeding. Maar dat is niet alles. Zo worden er meer mensen geboren.
Manische/Depressief gedijt ook op zo'n mileu. Deze ziektes hebben wel de psychose gemeen.
Wat jij en bovenstaande ziektes gemeen hebben is toch wel een ingrijpende verandering in de hersenen. Je hebt meer meegemaakt dan de doorsnee mens en jouw rek is er een beetje uit. Ik denk dat je misschien wel net zo gedoseerd moet leven als mensen met de ziekte Schizofrenie en Biopolaire stoornis. Bovendien, slik je ook medicijnen? Het zijn wondermiddelen om de mens weer naar boven te halen maar slopend voor het lichaam.
In ieder geval, het plotseling optredend gebrek aan energie kun je bij meer hersenzieketen terug vinden. Heel vervelend wel want mensen kunnen zich niet inleven. Ik leef met je mee.
_